1 aug 2026

Uit de inNOVE#2 2026:

Bij veel vragen is het van belang te weten wie de vraag heeft gesteld en waarom. Het goed formuleren van de vraag helpt met het vinden van het antwoord. De beantwoording is richtinggevend geformuleerd, niet voor juristen, maar om globaal inzicht te geven.

MOGELIJK ANTWOORD VAN EEN BRANDSTOFLEVERANCIER?
Een brandstofhandelaar die levert aan een eindgebruiker, levert brandstoffen die al belast zijn met accijns. Deze brandstof is in het vrije (handels) verkeer. De voorleverancier, veelal een houder van een Accijns Goederen Plaats (AGP) heeft de accijnzen afgedragen aan de fiscus. De verkoopprijs van de brandstofleverancier aan de eindgebruiker is simpelweg opgebouwd uit zijn inkoopprijs (product inclusief accijns) met daarbij opgeteld de kosten voor de distributie, huur of veiling van een locatie en overhead. 

WAT ANTWOORDT DE ‘GROTE(RE)’ HANDELAAR, MET AGP?
Dan wordt het meteen een stuk lastiger. Ook hier natuurlijk de inkoopprijs voor zijn voorleverancier, maar nu meer uitgesplitst in de inkoopprijs van het fossiele product: de ‘standaard’ benzine of diesel. Echter dan komt ook nog de verplichting van RED, FQD en ETS om de hoek kijken. Een AGP-houder moet hiervoor ook gaan ‘rekenen’ met Emissie Reductie Eenheden (ERE’s). Als AGP-houder kan je op dit handelsplatform aan twee kanten staan: als koper of als verkoper.

GEEN EENDUIDIG ANTWOORD VAN DE OVERHEID (DUBIEUZE DUBBELROL?)
Het Ministerie van Financiën is gebaat bij eindgebruikers die veel accijns betalen, in dit geval gekoppeld aan brandstof. De ‘move’ om personenwagendiesels in de ban te doen, is daarom begrijpelijk. Een zuinige dieselmotor die 4 liter per 100 kilometer verbruikt, is grofweg te vergelijken met eenzelfde auto met een zuinige benzinemotor die 5 liter verbruikt. Elke 100 kilometer levert de benzineauto € 4,25 aan accijns op, waarbij de diesel slechts € 2,24 in het laatje brengt, ten koste van 10% meer CO2 uitstoot. Voor Financiën lijkt dit niet relevant. De ministeries die belast zijn met milieu zien het liefst zo min mogelijk verbrandingsmotoren. Buitenlandse liters die verbrand worden, zijn boekhoudkundig niet het probleem van dit departement.

WAT KOST (NIET) VERDUURZAMEN EN WAT LEVERT HET OP?
Wat energie kost in de portemonnee en wie het betaalt, is een mix tussen korte en lange termijn. Redelijk onafhankelijk en zelfvoorzienend werd de Nederlandse huishoudenergie, voorheen grotendeels voorzien vanuit onze eigen Nederlandse steenkolen. Later is dit ten koste van veel van onze leden ‘overgezet’ op veel schoner en probleemloos eigen aardgas. Goed en bewust omgaan met energie kost zeker kennis, moeite, samenwerking en afstemming, zeker met de buren (lees: buurlanden, collega-transportbedrijven, olie-/energieleverancier, etcetera). Verduurzamen, niet in overleg of niet samen met de buurlanden, stimuleert tank- en bunkertoerisme, wat waarschijnlijk extra fossiele broeikasgassen oplevert, die niet bij de grens stoppen. En elke liter die in het buitenland getankt wordt, levert het Nederlandse Ministerie van Financiën niets op.

De uitgebreide versie vind u hier